Echt uit liefde

 

Als jonge zaalarts op de afdeling cardiologie had ik de zorg voor een oudere man.

Hij was opnieuw opgenomen wegens verergering van zijn met hartfalen.
Samen met  de behandelend cardioloog besprak ik met hem en zijn 25 jaar jongere vrouw zijn slechte gezondheidstoestand en de sombere prognose hiervan.

Kort daarna kwam zij naar mij toe om te benadrukken, dat wij niet moesten denken dat zij met hem getrouwd was om zijn geld of erfenis, maar dat dat echt uit liefde was geweest. Zij was bang dat wij de indruk hadden gekregen dat zij zijn overlijden op korte termijn welkom vond.

Ik keek verbaasd op van haar zorgen, want dat was wel het laatste waarover ik had nagedacht. In mijn jonge ogen waren zij beiden oud  Ik wilde alleen onze zorgen over zijn ernstige ziekte aan hem en de familie overbrengen, zodat zij zich konden voorbereiden op zijn overlijden en de wensen hieromtrent kenbaar konden maken. 

Terwijl ik naar haar keek, probeerde ik mij voor te stellen hoe het geweest was ten tijde van het sluiten van hun huwelijk zo’n dertig jaar eerder.  Ik vond het naar voor haar dat zij het gevoel had hun liefde in deze situatie wederom te moeten verdedigen, zeker nu haar man zo kwetsbaar geworden was en zij op korte termijn afscheid van elkaar zouden moeten nemen.

Als zorgverleners zijn we slechts figuranten in het lange verhaal van het leven en de liefdevan deze mensen.

M. Caroline Vos, gynaecoloog                                                                                                                        Tilburg, september 2015