Verlos?kunde

Compassie story, februari 2019

 

 

Verlos ? kunde 

Ascites bij een vrouw is een ovariumcarcinoom tot het tegendeel bewezen is.

Zij was één van mijn eerste patiënten in Breda.
De ingreep werd een “open en dicht” verhaal. De ruim uitgezaaide tumor liet geen interventie toe. Chemotherapie zag zij niet zitten.
De prognose was buitengewoon slecht. Om haar zo snel mogelijk naar huis te kunnen laten gaan, bood ik aan elke woensdag even bij haar thuis te komen. Het contact met het echtpaar was intiem, reëel en aangenaam.  
Als koorlid van de kerk om de hoek, vermande zij zich elke zondag om nog naar die kerk te gaan, verzond van daar vele beden naar boven, maar zocht tevens hulp bij andere alternatieven.
Zo’n beetje elke drie maanden, bij tekenen van een ileus werd zij opgenomen voor een zuigdrainage middels neussonde. Tegen de tijd dat zij om een harinkje vroeg, wist ik dat het tij weer gekeerd was.

Met deze intermediërende interventies kon zij, in redelijke harmonie, drie jaar thuis verblijven totdat ik bij mijn wekelijks bezoek vlak voor een vakantie, opnieuw opname voorzag. Mijn collega gaf ik instructies.

Terug thuisgekomen belde hij me met de boodschap: mevrouw is terminaal en ligt echt op je te wachten om afscheid te nemen. Wel is ze al twee dagen onbedaarlijk aan het ‘shaken’ en niemand weet er raad mee. Hopelijk kan je spoedig komen.

Alvorens bij haar langs te gaan, haalde ik op de verloskamer enkele ampullen magnesium sulfaat, middel dat we bij eclampsie gebruiken.
Langzaam spoot ik de magnesium in en min of meer aan de naald hield het shaken op. Aangenaam verrast me nog te zien, bedankte ze me voor alle goede zorgen. 

De volgende dag is zij rustig ingeslapen. 

Over Verlos ! kunde gesproken….

Leonard Berger, gynaecoloog n.p
Breda, februari 2019